ฉากที่1 ในป่า

ราพันเซลหลงป่ามาเจอคนแคระ

            ราพันเซลเดินมาเรื่อยๆ (เดินแบบจะหมดแรง) แล้วก็ล้มลงไป

ราพันเซลล้มลง คนแคระเห็น เข้ามาช่วยแล้วก็พาราพันเซลไปที่บ้าน (บ้านอยู่ใกล้ๆแถวนั้น)

            คนแคระเห็นราพันเซลตกใจ รีบเข้าไปดู รีบพากลับบ้าน

                คนแคระพาราพันเซลเดินมาถึงบ้าน แล้วถามราพันเซลว่าเกิดอะไรขึ้น

ราพันเซลเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับจนให้คนแคระฟัง

: (ราพันเซลนั่งเล่าเรื่องให้คนแคระฟังที่มุมๆหนึ่ง ราพันเซลในจินตนาการก็ออกมาแสดง (จินตนาการของราพันเซล) กับโกเทล) ที่บ้านของโกเทล ราพันเซลทำงานบ้านอยู่ โกเทลเดินไปดูที่ตู้จดหมาย มีบัตรเชิญไปงานเลี้ยง ราพันเซลขอไปด้วย แต่โกเทลไม่อยากให้ไป จึงพาราพันเซลไปทิ้งไว้ในป่า

คนแคระสงสารจึงขอพรให้ราพันเซล นางฟ้าเห็นใจจึงมาเนรมิตชุดให้ราพันเซลไปงานเลี้ยง นางฟ้าเสกให้ราพันเซลไปที่ปราสาท

                คนแคระขอพรจากนางฟ้า นางฟ้าปรากฏตัว ฟังคำขอจากคนแคระ คนแคระขอให้ราพันเซลได้ไปงานเลี้ยง นางฟ้าจึงเสกชุดให้ราพันเซล คนแคระกับราพันเซลขอบคุณนางฟ้า แล้วนางฟ้าก็เสกให้ราพันเซลไปที่ปราสาท

ฉากที่ 2 ปราสาท (เปลี่ยนฉาก ราพันเซลยืนอยู่ที่เดิม)

ราพันเซลหมุนตัวไปดูบรรยากาศรอบๆ แร้วหันมาเจอเจ้าชาย เจ้าชายขอราพันเซลเต้นรำ  แล้วราพันเซลกับเจ้าชายก็เต้นรำ

นาฬิกาดังบ่งบอกว่าเที่ยงคืน ราพันเซลวิ่งออกไปหกล้มรองเท้าหลุด เจ้าชายตามไป

ฉากที่ 3 ในสวนดอกไม้ (ฉากเดียวกับป่านั่นแหละ จะได้ไม่ต้องทำเยอะ ทำฉากนึงให้สวยๆไปเลย )

เจ้าชายเดินตามหาเจ้าของรองเท้า เห็นราพันเซลเดินอยู่จึงวิ่งตามไป ไปเจอและลองให้ราพันเซลใส่รองเท้า ปรากฏว่าพอดี เจ้าชายบอกรักราพันเซลและขอราพันเซลแต่งงาน จบ

            ราพันเซลเดินเล่นอยู่ เจ้าชายเห็นเดินเข้าไปให้ราพันเซลลองรองเท้า ปรากฏว่าพอดี เจ้าชายบอกรักราพันเซล และขอราพันเซลแต่งงาน

 

โอ้ย นิกำลังเป็นอะไรไม่รู้ เรื่องแบบนี้มันเข้าใจยากอ่ะ นายจะเข้ามาดูสเปสเราบ้างไหมอ่ะ วันจันทร์นิอาจจะเปลี่ยนไปก็ได้ เพื่อนๆนิตั้งใจกับการแสดงครั้งนี้มากเลยรู้ไหม เพราะบางทีการแสดงครั้งนี้อาจจะเป็น......การแสดงครั้งสุดท้ายที่นิจะได้ทำงานร่วมกับทุกคนก็ได้ ไม่รู้สิ นะ อยากให้ตั้งใจกันนะ ซีเรียสมากๆนะ (นินี่บ้าเน๊อะ เดี๋ยวก็เปลี่ยนเรื่องเฉยๆเลย) ตอนนี้กำลังเป็นโรคคลั่งดงบังชินกิ หุๆ เดี๋ยวสักพัก เพื่อนๆคงได้หาเพลงดงบังชิกิฟังกันได้ในสเปสนิแน่ ชัวร์เร็วๆนี้นะงับ เฮ้อ อิจฉาน้องบัวอ่ะ ใครมีเงิน 2 แสนให้นิยืมบ้าง นิจะเอาไปยัดเข้าเป็น AR ของ GMM หุๆ น้องบัว (รุ่นน้องตูเอง) มันเป็น AR อ่ะ แร้ววันที่ไปคอนน้ามันสอนให้ดงบังพูดภาษาไทย เหอๆ เกิดไรขึ้น มีอยุ๋ครั้งนึง มิคกี้เอารูปดาราเกาหลีคนขึ้นมาแร้วก็บอกว่าคนนี้เป็นแฟน ป๋ายุนแกเรยด่าไปว่า "คนอย่างมึงอะเหรอ จะหาได้ขนาดนี้" เป็นภาษาไทยนะครับท่าน AR อึ้งกันเป็นแถว มิคก็เลยตอบกลับมาว่า "อย่างกูก็คนเหมือนมึงนั่นแหละ"  หุๆสะใจๆ มีอีกๆ ดงบังแกไปเดินสำเพ็งอ่ะ คิดดูๆคนเยอะขนาดนั้น ทำไมวันนั้นนิไม่ไปสำเพ็ง T_T มีอีกน้า เมื่อวานดงบังไปบางแสน อ่ะ ไปเล่นน้ำทะเล อิจฉาๆ มิคพี่แกพอเห็นทะเลพี่แกลงมันทั้งชุดสวยๆเลย กางเกงสีขาว เหอๆ แถมไปป้อนไอตินให้ผู้หญิงคนนึงซึ่งสามีเค้านั่งอยู่ข้างๆอ่ะ ขี้หลีจริงๆ หุๆ แร้วนู๋มินก็ลงไปเล่นทะเลเหมือนกัน แต่พี่แกลงแค่ 1 ชม. หลังจากนั้นพี่แกเล่นไปซื้อไก้ย่างมากิน 3 ตัวรวด กลายเป็นขวัญใจแม่ค้าไปเลย หุๆ อ่อ แจอ่ะ แจชอบปอทฤษฎีอ่ะ ไมง่า แจไม่ทำแบบนี้  ยุนแย่งลายเซ็นของ SJ ไปอ่ะ แร้วเรื่องที่เด็ดที่สุดคือ ของเซีย เซียแกแยกห้องนอนกับดงบัง แล้วไงตอนเช้า AR ไปปลุก เจอแฟนพี่แกนอนแก้ผ้าอยุ่บนเตียง แล้วพี่แกก็เดินใส่ผ้าขนหนูตัวเดียวมาเปิดประตู เหอๆ คิดไงพี่น้อง ดงบังจะแยกวงอ่ะ ถ้าออกอัลบั้มคราวหน้า เซียไม่ร้องล่ะก็ ได้แยกวงแร้ว T_T อ่อ มิคไปเดินสำเพ็งซื้อของ 29 บาทให้แบงค์ร้อย ไม่เอาตังค์ทอนเหอๆ รวยนักรึไง เฮ้อ พอแร้วเรื่องดงบัง พักนี้เป็นอะไรไม่รู้ เดาใจนายไม่ถูกเลยแฮะ ตอนแรกเราคิดว่านายจะไม่คุยกับเราแล้วซะอีก เราเอาไปนอนฝันเลย ร้องไห้เลย ยังไงไม่รู้ เฮ้อ มันจะเป็นไปได้ไหมอ่ะ ใครก็ได้มาสอนเปียโนให้เค้าหน่อยสิน้า เค้าจะฝึกเล่นเพลง magic castle ชอบมากเลยมันเพราะดี คนร้องก็น่ารัก ^^ ไปละ ฝันดี ขอให้สอบได้คะแนนดีๆน้าทุกคน

         

              Someday i'll lay my love on you Baby i don't wanna lose it now Just one My only one. I pray for this love to be true Miss you My baby you  แล้วก็ผ่านไปอีกวันแล้วสินะ ที่เราไม่มีนาย ทำไมถึงทำให้เศร้าได้ขนาดนี้ก็ไม่รู้ เมื่อวานอยู่ดีๆก็อยากร้องไห้อ่ะ ไม่รู้สิ มันอย่างที่เรากลัวมาตั้งแต่แรก เราพยายามไม่ให้มันเป็นอย่างนั้นแต่มันก็เป็นอย่างนั้นจนได้ เราน่าจะทำตามที่นายบอก เราน่าจะรอฟังคำนั้นตอนวันเกิดนายมากกว่า แต่..... เราเลือกที่จะฟังตอนนั้น แล้วผลของมันก็คือ วันนี้ก็มาถึงเร็ว เราไม่อยากให้มีวันนี้เลย แต่ถึงนายจะไม่รักเราแล้ว เวลาเปลี่ยนความรู้สึกคนเราก็เปลี่ยนแปลงได้ เราเข้าใจ เราไม่ว่านาย เราไม่โกรธนายหรอก แต่เราจะรอนายอยู่อย่างนี้แหละ ไม่ว่านายจะกลับมาหรือไม่ก็ตาม อากาศแปรปรวน ไม่แปลกเลยที่หัวใจก็จะแปรปรวนไปด้วย เราคิดถึงนายเสมอ เราออนเอ็มดึกๆเพื่อรอนาย แต่..... นายก็ไม่มาสักที วันเกิดนายเราจะซื้ออะไรให้ดีล่ะ เราไม่รู้จะซื้ออะไรให้นายดี ถึงซื้อมาได้เราก็ไม่รู้จะส่งไปยังไงเหมือนกัน เราอยากให้นายรู้ไว้นะว่าเรายังรักนายอยู่เสมอ เราก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน มันเป็นเรื่องที่ไม่มีเหตุผล เรารู้สึกขอบคุณ คนคิดโปรแกรม MSN มาเลย เพราะมันทำให้เราได้รู้จักกับนาย ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆที่เราได้รู้จักกับนาย แต่อยากให้นายรู้ไว้ว่ามันเป็นช่วงเวลาที่มีค่ามากมาย เราจะจดจำมันไปไม่มีวันลืม นายจะอยู่ในความทรงจำของเราตลอดไป เราขอบคุณนายมากสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนเราตอนเราไม่มีใคร ขอบคุณสำหรับคำพูดและความรู้สึกดีๆที่มีให้กัน ขอบคุณนะที่ทำให้เรามีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้น ขอบคุณที่นายเกิดมา ขอบคุณที่นายเล่น MSN ขอบคุณ ขอบคุณและขอบคุณ Nice > Excellent > Wonderful > I love U

     แล้วมันก็ผ่านไปอีกวัน เราพยายามแล้วนะ พยายามจะไม่คิดถึงนาย แต่ใจมันทำไม่ได้นะ แทนที่เราจะตั้งใจเรียน เราเปลี่ยนไปมากเลยนะ เราคิดว่าอย่างนั้นนะ จากนิที่ร้องไห้ไม่เป็นนะ ตอนแรกนิไม่ร้องไห้เลยนะ (จะร้องเฉพาะเรื่องที่สาหัสจิงๆเท่านั้น) แต่เดี๋ยวนี้ เรากลับร้องไห้กับเรื่องเพียงเล็กน้อยเท่านั้นอ่ะ ตอนนี้เราอยากร้องไห้มากเลย ตอนนี้รู้สึกเหมือนอยู่คนเดียวบนโลกเลย ไม่มีใครเลยสักคน เหงา ยังไงบอกไม่ถูก มองไปทางไหนก็ยังไม่เห็นใครสักคน เราเป็นอะไรไปเหรอ ใครก็ได้ช่วยบอกหน่อย เราน่ากลัวมากเหรอทำไมอ่ะ ไม่เข้าใจเหมือนกัน ทำไมล่ะตอนนี้เรารูสึกเหมือนไม่มีเพื่อนเลย ไม่มีเลยจิงๆ เราอ้วนเหรอ หน้าเรามีสิวเหรอ ทำไมอ่ะ ร้องไห้แล้วนะ ฟังเพลง One อยู่นะเนี่ย เราอยากร้องเพลงนี้ให้กับคนๆนึงล่ะ เราอยากรูจังเลยว่าถ้าเราตายไปเนี่ย จะมีใครสนใจเราบ้างไหมอ่ะ จะมีใครแคร์เราบ้างไหมอ่ะ การที่เราอยุ๋คนเดียวมันเหงานะ เราเหงานะรู่ไหม ทำไมเราต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะไม่เข้าใจเลย ปีนี้การเรียนเราต้องย่ำแย่มากแน่เลย ทำไมเราถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้นะ ตั้งแต่ขึ้น ม.2 มาเนี่ยยังไม่มีวันไหนที่เค้าไม่ร้องไห้เลย เค้าร้องไห้ทุกวันเลยรู้ไหม มันอะไรก็ไม่รู้ เราไปดูหนังนะ เราก็ต้องไปคนเดียว ไม่มีใครไปเป็นเพื่อนเลย T_T ถ้าพักนี้อยู่ดีๆเราร้องไห้ก็ไม่ต้องตกใจ เราอยากร้องไห้เฉยๆ ไม่รู่เพราะอะไร เสียใจยังไงบอกไม่ถูก แถมไม่มีใครมานั่งเป็นเพื่อนตอนเศร้าด้วย เพื่อนไม่รู้ไปไหนหมด เศร้า ไปนอนและ บาย ฝันดีนะ

Konbanwa

           คิดถึงจังเลยนาย Yamashita นายจะรู้บ้างไหมเนี่ยว่ามีคนคิดถึง พักนี้ชักหนาวนะ Yamashita เป็นอะไรรึเปล่า ถ้าหนาวจะกอดให้ความอบอุ่นน้า แต่ถ้าเป็นหวัดก็กินยาซะน้า Kumi Jang เป็นห่วง หุๆ หลังจากแอบพ่อ Install โปรแกรม Virus Scan ก็ไม่พบเจอเลยสักตัว (ติดตั้งเมื่อวาน เป็นเรื่องประหลาดอย่างสุดซิ้ง) แต่พอมาวันนี้ครับท่านผู้ชม Scan หาอีกที ทายสิงับว่าได้กี่ตัว 118 ตัวขอรับ สุดยอดจริงๆเลยนาย! Akira...Shock! เฮ้อ วันนี้ ร.ร. me มีนิทรรศการแหละนิอยู่ชุมนุมจีน (โดนบังคับมาอ่ะน้า) หุๆ สบายใจดี นิไม่ต้องทำอะไรเลย จะเล่าเรื่องนึงให้ฟัง พูดแล้วรู้สึกไม่ดีมากๆเลย คืองี้ นิเห็นว่าห้องของนิไม่ได้ช่วยงานอะไรชุมนุมใช่ม่ะ (โดนบังคับอยุ่ทั้งห้องง่า T_T) ก็เลยสำนึกดีคิดจะช่วย แล้วคือครูเค้าจะพิมป้ายภาษาจีน แล้วเครื่องครูเค้ามีฟอนต์สวยๆ (คนใช้คอมคงเข้าใจว่า ถ้าเราเอาฟอนต์สวยๆไปอ่ะ (ไอ้ฟอนต์ที่เครื่องอื่นไม่มีอะ) พอเราเอาไปเปิดเครื่องอื่น มันก็จะเปิดออกมาเป็นฟอนต์ไม่สวยใช่ไหมอ่ะ) นิก็รู้วิธีที่แบบเซฟยังไงให้ฝังฟอนต์ลงไปในไฟล์ด้วยอ่ะ ( ฝังฟอนต์คือการที่เราเซฟฟอนต์ลงไปบนตัวไฟล์เลย โดยที่เราไม่ต้องไปเซฟฟอนต์จาก control panel แล้วก็จะสามารถเปิดอ่านฟอนต์นั้นได้ทุกเครื่อง -*ข้อเสียก็คือไฟล์มันจะใหญ่กว่าปกติเล็กน้อยอ่ะน้า) นั่นแหละ แล้วเราก็จะเซฟให้ไงแล้วครูเค้ารู้สึกว่าจะฟังไทยไม่ค่อยได้อ่ะน้า (ครูจีนอ่ะ ฟังไทยไม่ค่อยได้ แล้วก็พูดภาษาอังกฤษม่ะได้ด้วย) แล้วก็เถียงกันไปเถียงกันมา เข้าใจป่ะว่าคนละภาษามันสื่อสารลำบาก (ถึงเค้าจะพูดไทยก็เหอะ นิฟังเองยังงงอยู่นิดๆเลย) แล้วถ้าใครอยากรูวิธีฝังฟอนต์อ่ะน้า (มีประโยชน์มากๆๆๆๆๆ) เชิญได้ที่ http://f0nt.com/forum/index.php?topic=4902.0 หุๆ โหลดฟอนต์ก็อ่ะน้า รู้ๆกันอยู่ www.f0nt.com อันนี้มีไทยด้วย หุๆ www.dafont.com อันนี้อังกฤษล้วนๆงับ ความจริงมีเว็บโหลดฟอนต์ญี่ปุ่นด้วย จีนก็มี แต่ดันทำลิงค์หายซะนี่ (ซะงั้นเลย) ตอนนี้กำลังอยากอัพ space ไม่รู้เป็นอะไร มีอีกๆอะไรดีๆจะบอก เพื่อนๆคงจะรู้จัก youtube ใช่ไหมล่ะ (เข้ากันบ่อยๆล่ะสิ ยูทู้บนะ ม่ะใช่ ยูทูบี) หุๆ นิสามารถโหลดไฟล์จาก youtube ได้ด้วยล่ะ หุๆ อั่นแน่อยากรุ้ล่ะสิ อ่ะ อยากรู้นิก็จะบอกให้น้า นี่งับลิงค์ (แต่ต้องเป็นสมาชิกซะก่อนอ่ะถึงจะดูได้น้า) http://www.yamashita-tomohisa.com/forum/viewtopic.php?t=2959 อ่ะจ๊ะ หุๆ เว็บแนะนำต่อมาจากเพื่อนอีกที www.nsitez.net หุๆ มีอีกๆ www.changsomcom.com หุๆ ขอบคุณน้าที่นำเว็บดีๆมาบอก Thanks น้า วิน 555+ ลืมเลยพูดเรื่องฝังฟอนต์ซะยาวเรย หุๆ เกลียดมานๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่รู้ดิ ทั้งๆที่นิเคยเป็นเพื่อนสนิทของมันมาก่อนนะ (Close Friend อ่ะรู้จักไหม) แล้วพักนี้มันทำตัวเปลี่ยนไปอ่ะ ตอนนี้ความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้มันหมดไปแล้วอ่ะ แต่ก็รู้สึกดีใจนะ ที่เรารู้ว่าที่แท้แล้วมันเป็นยังไงกันแน่ เฮ้อ ทำไมมันทำตัวแบบนี้ก็ไม่รู้ ผู้ชายอะไรว้า ร้องไห้ด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง จิงจังกับชีวิตมากไปเปล่า? เฮ้อ แถมไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลยสักนิด นิเป็นผู้หญิงน้า เฮ้อ เศร้าๆ เวลาที่กรูเศร้ากรูร้องไห้ แกเคยมาปลอบใจเค้าไหม? แล้วเวลาที่แกร้องไห้อ่ะ ใครที่เข้าไปปลอบแกทุกครั้งห๊า เวลาที่คนอื่นๆทิ้งแกไปหมดใครที่อยู่กับแก แล้วเวลาที่คนอื่นทิ้งกรูไปหมดแกเคยคิดที่จะเข้ามาอยู่เป็นเพื่อนกรูไหม ไอ้บ้า ไอ้นิสัยไม่ดี T_T ความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมันคงกลับมาไม่ได้แล้วล่ะ ถึงมามันก็คงไม่เหมือนเดิมหรอก กรูเป็น close friend แกน้า บ้าที่สุด เพื่อนเค้าทำกันแบบนี้เหรอว้า จาบ้าตายๆ ต่อไปนี้น้าแกเป็นอะไรเค้าจะไม่สนใจแร้วรู้ไว้ด้วยน้า เกลียดๆเข้าใจไหม ถ้าอ่านก็อ่านไปเลยน้า อ่านให้ครบทุกตัวอักษรว่ากรูเกลียดแกแค่ไหน ไม่ต้องบอกใช่ไหมว่าใคร แกบอกมาได้ยังไงว่า แกหมั่นไส้เพื่อนในห้องห๊า ตัวแกดีนักแหละ ชิ งุงิ ร้องเพลงก็ร้องไม่เพราะ (อุตส่าห์ไปเรียนร้องเพลงมาน้า ร้องก็ไม่ดูสภาพแวดล้อมเลย คิดจะตะโกน (แหกปาก) ก็ตะโกนออกมาเลย) จำวันที่ทาสีห้องได้ไหม ที่แกไปกิน swensen (พิมถูกเป่าหว่า เอาเป็นว่าไปกินไอติมแร้วกัน) แล้วไงกรูไม่ได้บังคับแกให้กลับมาช่วยเพราะ กรูรู้ว่ายังไงๆถึงแกกลับมาแกก็จะยืนเฉยๆ แล้วพูดจิงๆ ถ้าไปอยากช่วยก็ไม่ต้องมา ถามจริงๆ ถ้ามายไม่มาแกก็คงไม่มาใช่ไหม น่าเกลียดที่สุดเลย (เดือดแร้วนะ) แล้วมีอีก ทำไมแกไม่ลุกให้กรูนั่ง กรุเป็นผู้หญิงน้า แกเป็นผู้ชาย จะลุกไม่ได้รึไง กรูอุตส่าห์ถือกระเป๋ามาแร้วน้า แร้วเพื่อนกรูอุตส่าห์ไล่แกก็ยังทำเฉย แล้วกรูก็ต้องเอากระเป๋ากลับไปวางที่เดิม แล้วมานั่งที่พื้นต่อหน้าแก กรูต่ำต้อยนักใช่ไหม ใช่สิกรูมันเตี้ย กรูไม่สามารถไปนั่งที่ของแกได้ใช่ไหม แล้วปากแกอะ ถ้าพูดอะไรที่ไม่ตรงกับใจก็ไม่ต้องพูด มารู้ทีหลังมันเสียความรู้สึก ไม่ต้องโกหกจะได้ไหม มันเสียๆๆๆๆๆๆๆความรู้สึกมั่กๆ พูดมาได้ แล้วขาแกอ่ะ ไม่ต้องโชว์ ไม่อยากเห็น เพราะมันไม่น่าดู ไม่ได้อยากจะดู ไม่ต้องโชว์ เห็นแล้วมันเสียสายตา แล้วน้องอะไม่ต้องไปอิจฉา แต่ก่อนน้องอยู่กรุ๊ป บี เป็นไง อายเหรอ อายที่น้องอยู่กรุ๊ปบี ชิ แล้วไง น้องแกอยู่กรุ๊ปเอแล้วไง ตอนนี้ได้เป็นประธานชุมนุมแล้วเป้นไง ได้ดีกว่าแกแร้วไง อิ้งกิมดี่เลยสิ น้องที่ตัวเองอายไม่กล้าเอาไปคุยกับคนอื่น กลัวว่าคนอื่นจะรู้ว่าน้องตัวเองอยู่กรุ๊ป บี แล้วไงตอนนี้มันได้ได้กว่าแกแร้ว งุงิ เกลียดแกมากเรยรู้ไหม ใครอ่านก็ขอให้เข้าใจไว้ด้วยวา กรูเกลียดมานที่สุดเลย ถึงแม้มานจะเคย (เคยแต่ตอนนี้มันหมดไปแล้วล่ะ) เป็นคนที่กรูคิดว่าดีที่สุดในห้อง แต่ตอนนี้รู้แล้วว่า แม้แต่สุมิตรก็ยังดีกว่ามันซะอีกให้สายตาของกรู แต่จำไว้ว่ากรูจะไม่ทำร้ายจิตใจของแก (แต่วันนี้กรูก็ทำไปแร้วอ่ะ โดยการพูดว่ากรูเกลียดแก แต่มันจะเป็นครั้งสุดท้าย) เพราะกรูก็ไม่อยากให้ใครมาทำร้ายจิตใจกรูเหมือนกัน งุงิ (เริ่มสงบแร้วน้า) ชิ ไม่มีอะไรจาเขียนแร้ว งุงิ T_T ความรักมักจะทำให้คนเราเจ็บปวดเสมอ แต่คนเราก็พร้อมที่จะยอกรับกับความเจ็บปวดนั้นเพื่อนให้ได้มันมา ทำไม Yamashita ถึงน่ารักอย่างนี้ คนอะไรไม่รู้น่ารักไปหมด เท่อีกตะหาก เท่โดยธรรมชาติม่ะต้องทำตามใครเพื่อนให้คนอื่นมาชอบ หุๆ พอแร้วแหละ ขี้เกียจพิมแร้ว ไปและ ฝันดีน้า เพราะอากาเปลี่ยนแปลงบ่อย รักษาสุขภาพน้า ฝันดี จุ๊บๆ bye byecycle Akira...shock Kon Kon SaYoNaRa