พักนี้ที่ไม่ค่อยอัพสเปสก็เพราะว่า...

มันชอบ Error อยู่เรื่อยเลย พิมพ์ไปแล้วหายมันก็เลยเซงๆ

แล้วก็เวลาไม่มี ฮิยะๆ (ทั้งๆที่กลับบ้านมาก็เปิดคอมอ่ะนะ ไม่ได้ทำการบ้านเลยซักติ๊ด)

สมการเชิงเส้น 2 ตัวแปร ((ผิดไหมถ้าบอกว่ามันดูง่ายๆ และเข้าใจได้รวดเร็ว)

หรือว่าเป็นเพราะเคยเรียนกับเจเจมาก่อน หุๆ

แต่จริงๆนะ เค้าว่าถ้ามีเวลามากกว่านี้นะ จะดีมากเลยอ่ะ

เจเจคงจะสอนดีกว่าพี่ซุปอีกมั๊ง งุงิๆ ก็อ่ะนะ

แต่เจเจไม่ใช่ตัวแทนคณิตศาสตร์โอลิมปิก 2 ปีซ้อน นี่ ฮิยะๆๆๆ

แต่เค้าเรียนกับเจเจ เข้าใจกว่าเรียนเป็นภาษาไทยอีก เอิ้กๆ

ว่าแต่ เจเจยืม GSC เค้าไปยังไม่ได้คืนเลยนะเนี่ย

งิๆ ก็มากันวันที่ 2 จริงๆนั่นแหละ งุงิๆ ทงบังชินกิๆๆๆๆ แต่อีกแหละ

ห้ามแคสเข้างาน หุๆ ก็นะๆ ถึงเข้าก็ไปไม่ได้อยู่ดี เค้าคงไม่โดดเรียนอ่ะ

เหตุผลที่เค้าจะโดดเรียนก็คือ เค้าตื่นสาย (มีบางครั้งที่เพื่อนชักชวน แต่ตอนนี้เค้าไม่ทำแล้วน้า)

แต่...กลายเป็นคนชวนเพื่อนโดดแทน

.
.
.

หุๆ ล้อเล่นหน่า

วันนี้ ปลื๊ม ปลื้ม ทำไมไม่มีคนมาพูดงี้กับเค้าบ้างน้า

ก็อยากเป็นบ้างนี่ คนรอบข้างมองด้วยสายตาชื่นชม โฮะๆ

ไอ้นี่มันพูดภาษาอังกฤษได้อะไรแบบนั้น เอิ้กๆ

แล้วทำไมฉันโง่งี้เนี่ย

177 ผ่านอนุสาวรีย์ชัย ไม่ใช่ 522

(522 มันเป็นรถที่ต่อจากอนุสาวรีย์ไปซุปเคงามวงศ์วานตะหากเล่า)

ทำไมเค้าต้องทำอะไรเปิ่นๆทุกทีด้วยสิหน่า

วันนี้มันเป็นวันอะไรเนี่ย

เค้าเรียกชื่อคนกลับกันหมดเลย

คาดว่าคงเป็นเพราะไอ้นิเมากาว ฮิยะๆ ก็แหงล่ะ

แต่ขอโทษน้าที่ทำกาวเลอะเทอะแบบนั้นอ่ะ

(จะอ้วกกับกลิ่นกาวยังไงไม่รู้)

แล้วก็เบลอๆ

อ๊ากๆๆๆ อัพได้ไหมเนี่ย

ให้ตายสิ ไม่รู้ดิ เวลาทำหน้าอย่างนั้นอ่ะ คริๆ

เอิ้กๆ บอกไม่ถูกแฮะ อย่ามาทำหน้างั้นน้า

เค้าไม่ผิดอ่ะ ใครจะทำไม ฮิยะๆ

เริ่มติ๊งต๊องไปแล้วอ่ะ

เค้าต้องพยายามโหลด

2nd Photo Book - Shine
Artist Special
3rd Album DVD Off Shot
Utaban
Channel-A
Purple Line Performance
My Playist
Love Letter Performance
BoA's Music Video

และไฟล์เก่าๆของดงบังอีกไม่รู้เท่าไหร่

ซึ่งความสามารถในการโหลดในแต่ละวันเดี๋ยวนี้ ก็เหลือแค่ 400 เมกเป็นอย่างมาก

ซึ่งแต่ละไฟล์ก็ 100 เมกอัพทั้งนั้น (เมื่อก่อน 100 เมกนี่อย่างโหดอ่ะ ทำไมตอนนี้มันดูจิ๋วๆยังไงไม่รู้

ต้องขอบคุณ Nobuta ไม่งั้นเค้าก็คงไม่มีเครื่องไรท์ดีวีดี

โต๊ะคอมเริ่มรกอีกและ งิๆ

พรุ่งนี้จะไปสมัครเรียนต่อ คราวนี้ก็จะใกล้จบและ

คาดว่าคงจะไม่เกินกุมภาฯมั๊ง

รู้สึกไม่ชอบชีวะขึ้นมานิดๆ มันยากนี่หน่า

ไม่เหมือนเคมีกับฟิสิกส์ แต่เค้าชอบเคมีจริงๆนะ มันดูใกล้ตัวดี (ชีวะไม่ใกล้กว่าเหรอ)

เพิ่งเห็นข้อสอบ ป.6 เดี๋ยวนี้ เอิ้กๆ ให้ตายสิ เค้าทำไมได้ เดี๋ยวนี้เค้าเรียนกันแบบนี้แล้วเหรอ ยากจริงๆนะ

เป็นการจินตนาการขั้นสูงสุด

อยากรู้ว่าความเจริญมันขึ้นอยู่กับสภาพอากาศด้วยป่ะ

สังเกตว่าปรเทศที่อยู่เหนือเส้น ทรอปิค ออฟ แคนเซิล ไป มักจะเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว

ไม่ใช่กำลังพัฒนาแบบเรา

งิๆ มันเกี่ยวกันไหมเนี่ย

อยากไปอยู่แถวนั้น จะได้รับ UV แบบไม่ตรงมากหน่อย

จะเป็นมะเร็งเอาได้ คริๆ (ไอ้นิสามารถโยงเข้าเรื่องพวกนี้ได้ตลอดแหละ)

คิดถึงเรื่องเกรด ปีนี้วิทย์กับงานช่างคะแนนตกต่ำมากมาย งิๆ

รู้ถึงไหนอายถึงนั่น เค้าเคยตกสุขศึกษา เอิ้กๆ ช่างเป็นวิชาที่ไม่ควรตกใช่ไหมล่ะ

แต่ไอ้นิก็เคยตกมาแล้ว (แต่ตอนนี้ก็ซ่อมแล้ว แต่แปลกเน๊อะ จากตกพอซ่อมได้ 3.5 เฉยเลย แต่ก็ดีแล้วล่ะ)

วันนี้สอบสังคม งุงิๆ อะไรก็ไม่รู้ แผนที่มันผิดรู้ไหม

เส้นศูนย์สูตรมันอยู่ตรงนั้นที่ไหนเล่า ไอ้ที่เขียนว่า 0 ํ หน่ะ มันเส้น 23 1/2 ํ ใต้ชัดๆ

หรือเรียกว่า ทรอปิค ออฟ แคปริครอน มันไม่ใช่เส้นศูนย์สูตรซักหน่อย

ก็เส้นศูนย์สูตรมันต้องอยู่แถวๆ อินโดนีเซีย หรืออะไรพวกนี้ดิ ไม่ใช่ไปอยู่ตั้งออสเตรเลีย งิๆ

โอ๊ย คิดไปทำไมให้วุ่นวายสมอง (แบบก็แค่อยากพิมพ์อ่ะ)

เออใช่ วันนี้ตื่นสายสุดๆ อะไรก็ไม่รู้ เมื่อคืนเค้าก็นอนปกติอ่ะ (ก็ ตี 1 อ่ะ ก็นอนอย่างนี้เกือบทุกคืนอ่ะ)

เค้าตื่น 8 โมง โอ้ไม่น้า แต่ถึงจะรู้อย่างนั้น เค้าก็ยังอาบน้ำด้วยความสบายใจอยู่ดี ฮิยะๆ

มาถึง ร.ร. ก็เลยโดนตี งิๆ (อ.เติมพล ตีเจ็บน้อยกว่า อ.เฉลียวมากมาย)

เค้าชอบไส้กรอกชีสก็ได้ฟ่ะ?

เออ ใช่ วันนี้สั่งชีสไบท์ไปดันได้สโมกกี้ไบท์มา งิๆ ทั้งๆที่จ่ายราคาชีส์ไบท์ไปแท้

(ได้ข่าวว่ามันก็ 12 บาทเหมือนกัน)

มันก็ไม่แปลกที่คุณเพื่อนๆ จะ Anti ใครคนนั้นอย่างเงียบๆ

งุงิๆ ก็มันจริงๆไหมล่ะ ตอนแรกเค้าก็เคยไม่คิดอะไร

แต่พอออมบอก เออ เน๊อะ ใช่จริงๆด้วย

โฮะๆ ทำแบบนั้นมันก็น่าชวนเข้าใจผิดอยู่ ฮิยะๆ

กรั่กๆ (พิมพ์ไปพิมพ์มามันไงๆไม่รู้)

วันนี้นั่งติดเด็กอัสสัมฯสองข้างเลย

งิๆ ทำไมมีแต่เด็กมาเรียนฟ่ะ ม.3 หายหัวไปไหนกันหมดห๊า

คือแบบคนข้างขวานี่ ตอนเดินมานี่คิดว่าคงจะอยู่ ม.4

ไหงเรียนของ ม.2 ซะงั้นอ่ะ

งิๆ มิน่าๆๆๆเลย

เอิ้กๆ ความจริงแล้วพี่มินท์ก็ไปสอบเตรียมอุดมฯ

แต่ที่มาชิโนฯก็เป็นเพราะว่า ชิโนฯเอาใบสมัครไปแจกกันในเตรียมฯเลยทีเดียว ฮิยะๆ

หุๆ เพิ่งรู้เหมือนกัน

อยากเข้าวิทย์คุณฯ หุๆ

ไอ้นิสู้ตาย

ก็เค้าอยากกินไอติม มันผิดไหมล่ะ

ไปนอนดีกว่า เดี๋ยวสายอีก

ยังไม่ได้ทำการบ้านเลยแฮะ

เอิ้กๆ ทำไมไม่มีคนมาพูดงั้นกับเค้าบ้างเล่า ชิส์

โอ๊ย วันนนี้อย่างโกรธอ่ะ โอ๊ย ฉันโกรธมากมาย

อย่าหวังว่าเค้าจะให้ยืมอะไรอีกเลย

โกรธจริงๆ

เพราะว่ารู้สึกจะโดนหลายเรื่องและ ตั้งแต่เรื่องหนังสือแล้วอ่ะ

ไม่ใช่เธอทำหรอก แต่เป็นเธอๆทำอ่ะ

ทำไมใช้ของคนอื่นไม่รักษากันอ่ะ

แทนที่ยิ่งเป็นของคนอื่นยิ่งต้องรักษา เพราะมันไม่ใช่ของเรา

โอ๊ย ไม่ได้ซื้อมาเองนี่

นั่นมันเงินเค้านะ แล้วกว่าเค้าจะเก็บได้อ่ะ

มันเป็นของขวัญของตัวเค้าเองนะ

เค้าเสียใจจริงๆที่ให้ยืมไปอ่ะ

หุๆ เธอไม่ผิดหรอก ฉันผิดเองที่ให้พวกเธอยืมอ่ะ

ขอบคุณมากที่พร้อมใจกันบอกว่าเธอไม่เห็นมันตั้งแต่ฉันให้เธอไปแล้ว

แล้วเธอจะเอาของฉันไปอีกทำไม อันเก่าเธอก็ยังไม่คืนฉันเลย

ถามว่าอันเก่าที่ให้ยืมไปมันไปไหนแล้วอ่ะ ทำไมไม่ใช้อันนั้น

โกรธมาก โกรธจริงๆ

โอ๊ย อย่ามายุ่งกันอีกเลยอ่ะ เซงชะมัด

ก็ใช่เซ่ ฉันมันงี่เง่า งี่เง่าๆๆๆๆๆๆๆ

เพราะฉะนั้นก็อย่ามายุ่งกับคนงี่เง่าอย่างฉันเลย

เพราะคนงี่เง่าอย่างฉันก็ไม่อยากยุ่งกับคนไม่งี่เง่าอย่างเธอเหมือนกัน

คนงี่เง่าเซงมากถึงมากที่สุด

ทำไมไม่รู้จักคุณค่าของของบ้างเลยรึไง

ถ้าคุณไม่มาแก้ตัวกับฉันว่ามันหายไปตั้งแต่แรกที่ฉันให้คุณไปนะ

ฉันจะรู้สึกดีกว่านี้ม๊ากมาก

ขอบคุณสำหรับความปัดความรับผิดชอบนะ สุดยอดจริงๆเลยเธอ

ไม่รู้รู้ว่าฉันหรือเธอที่เป็นคนทำมันหายไป

ฉันมั่นใจว่าฉันไม่ได้ทำหาย เพระาตอนที่ให้เธอไปมันก็ยังอยู่

แล้วฉันก็คิดว่าเธอก็คงมันใจว่าฉันเป็นคนทำหายไปตั้งแต่แรก

ไม่รู้เหมือนกัน ก็ไม่ให้อีกต่อไปแค่นั้นแหละ กันไว้ดีกว่าแก้ใช่ไหมล่ะ

โอ๊ย เลิกๆๆๆๆ

เสียความรู้สึกจริงๆ

ไว้คราวหน้าฉันจะเป็นคนออกค่ารถเอง

มันดูเอาเปรียบกันเกินไป

ชายหญิงมันก็เท่าเทียมฟ่ะ โอเคม่ะ?

รักไส้กรอกชีส ฮิยะๆ

ไม่ได้ซ้อมเปียโนเลยแฮะ (หรือถ้าพูดให้ถูกซ้อมคีย์บอร์ด)

เค้าหวังไว้ว่าสักวันคงจะเล่นได้แบบนัท

เค้าหาโครงสร้างคอร์ดมาดูแล้วนะ อ่านแล้วงงชะมัด เค้าได้แค่คอร์ดธรรมดาๆอ่ะ

โฮะ ตอนนี้กำลังติดหนังจีนเรื่องนึง ชอบมากถึงมากที่สุด โฮะๆ

โอ๊ย ไปอ่านฟิคแล้ว ฮิยะๆ

ไม่ได้มาอัพซะนานเลยคุณสเปส

นี่...งงๆกับชีวิตตัวเอง เฮ้อ

เค้าไม่ได้ทำตัวเป็นนางเอกนะเฟ้ย

คิดกลับกันว่าถ้าตัวเองมาโดนแบบนั้นบ้างเล่า จะรู้สึกยังไงล่ะ

...เป็นค้าคงรับไม่ได้หรอกนะ...

งุงิๆ ไม่ได้สงสารนะ แต่ทำไมต้องไปพูดอะไรแบบนั้นด้วยเล่า

ให้ตายดิ...จะทำอะไรก็ทำไปเหอะ

มันเป็นสิทธิส่วนบุคคล จะไปห้ามให้ไม่ทำมันก็ไม่ได้หรอก

...เค้าก็แค่อยากให้คิดถึงคนที่โดนกระทำบ้างอ่ะ...

...จะรู้สึกยังไง...

...มีใครโดนเพื่อนว่าอย่างนี้แล้วไม่เสียใจบ้างเล่า...

แล้ววันนี้มันอะไรเนี่ย

...เป็นอะไรไปเล่า...

...มันเป็นแบบนี้ใช่ไหม?...

ทำไมชอบทำอะไรกำกวมกันฟ่ะ?

ทำไมไม่ทำให้มันเคลียร์ๆไปเลยเล่า

โอ๊ย เค้าคงดูปี่แก้วนางหงส์มากไป 55+

+ กับ

เรียน Sup'k มากเกินไป โฮะๆ

เค้าว่าดงบังมีแทรกแซงอยู่ในทุกๆที่ โฮะๆ (ไม่เชื่อลองพิมพ์คำอะไรก็ได้ภาษาไทยใน Google Image ดิ เจอดงบังตลอดอ่ะ)

คนแต่ง The Omen ต้องชอบดงบังแน่นอน

เจอชื่อ อินฮวานตอนแรกสะดุดกึ้กเลย อ่านไปเรื่อยเจอซีอาอีก เอาเข้าไป โฮะๆ

พี่เขาต้องวายด้วยแน่ๆ ฮิยะๆ

โอ๊ย เค้าคงต้องไปหา Wonder Girls มาดูแล้วอ่ะดิ

ดงบังเต้นเพลง Tell me แล้วดูพี่แกส่ายสะโพก ใครว่าแจจุงเต้นไม่เก่ง

ฮิยะๆ ตกลงมันอะไรกันฟ่ะเนี่ย

พรุ่งนี้ เที่ยงตรงมีคอนดงบัง งุงิๆๆๆ

เค้ากำลังจะพยายามมากกว่านี้อ่ะ

รู้สึกตัวเองยังพยายามไม่พอยังไงไม่รู้

ทำไมมันรู้สึกผิดงี้ฟ่ะ?

ก็นะ สุขสันต์วันเกิด

...................................................................................................................................

หมดแรงจะพิมพ์ ใกล้ตายและ

ปัญหาที่เจอมันแค่เล็กน้อยใช่ไหม?

มีคนที่เจอหนักกว่าเค้าอีกใช่ไหม

พวกเขายังผ่านมันไปได้เลยนี่

แล้วทำไมเค้าจะผ่านเรื่องแค่นี้ไปไม่ได้ล่ะ ใช่ไหม

ทำไม...ต้องเอาเรื่องเก่าๆ มายอกย้ำด้วยล่ะ

ทำผิดพลาดไม่ได้เลยเหรอ?

แย่จริงๆ

ช่างมันเหอะๆๆๆๆ

เบื่อๆอ่ะ งานมันก็ไม่ได้เยอะแยะอะไรหรอก

รู้สึกตัวเองบรรลุเรื่องตรีโกณฯ

ทำการบ้านดีกว่า โฮะๆ

กลับมาจาก Sup'k

...เฮ้ย คอมเปิดไม่ได้...

เปิดได้แต่ค้าง คิดอยู่ว่ามันเป็นแบบเปิ้ลรึเปล่า?

คิดไปคิดมา ก็เลยถอดสาย Power แล้วก็ต่อใหม่

ติดว่ะ...แต่ดันค้างไม่ยอมเข้า Windows

เค้าก็เลยขยับสายฮาร์ดดิกส์

เปิดไม่ได้เลย...ล้มเหลวมาก

แล้วก็เลยถอดการ์ดออกมาทำความสะอาด

คราวนี้เปิดไม่ได้เลย ไฟไม่เข้า

โฮก ไอ้นิอยากตาย

ก็เลยทำใจ ไม่เล่นก็ได้ ไปนั่งอ่านโอเมนต่อ

งุงิๆ เล่มนี้สนุกกว่าเล่มแรกอีก (คนแต่งเก่งอ่ะ สุดยอดๆ)

โฮะๆ เสียดาย จบ 3 เล่มเอง

อ่านอยู่ดีๆ ก็ยังอุตส่าห์มีเรื่องเกี่ยวกับดงบังมาให้คิด หุๆ

แคสสิโอเปีย....

งุงิๆ ก็ถ้าอยากได้เดี๋ยวซื้อให้เอาม่ะ?

ใกล้ตายแล้วล่ะ เซฟก่อนดีกว่า

โกรธ...ไม่ดิ...เสียใจ...มากถึงมากที่สุด

เมื่อเช้าโดนว่าเรื่องเค้ก

เมื่อวานนั่งทำเค้ก

ท้อตั้งแต่เรื่องน้ำตาลและ

ไม่โทษที่กลับกันไปก่อนนะ เข้าใจๆมันเย็นแล้ว ยังไงก็ต้องกลับบ้าน พ่อแม่เป็นห่วง

อันนั้นก็ตัดไป

แล้วตอนที่กลับกันไปหมดแล้วอ่ะ เค้าต้องนั่งเน่ากับน้ำตาลปั่นอ่ะ

ที่ปั่นมันเสีย แล้วก็พังไปเรียบร้อย

น้ำตาลยังขาดอีก 150 g (ถ้าขาดขนาดนี้เค้กมันจะขมมากๆเลยล่ะ)

ต้องเอาไอ้ที่มันเป็นก้อนๆมานั่งร่อนอ่ะ

ตอนนั้นคิดอยู่นะ

เฮ้ย...แล้วจะทำยังไงดีอ่ะ ทำเครื่องปั่นเสียอ่ะ อาต้องว่าแน่ๆ

แล้วจะเอาอะไรปั่นน้ำตาล สุดท้ายเค้าก็เอาไอ้น้ำตาลที่มันเกาะเป็นก้อนๆมาร่อนอ่ะ ก็ยังขาด 50 g อยู่ดี

แล้วก็มีปัญหาตอนตีแป้งเค้กอีก

เพราะว่าตีไข่ทิ้งไว้ก่อน

มันเลยทำให้เหลว แล้วเค้าก็ไม่รู้จะทำยังไงดี

ตีต่อไปมันก็จะเหลวขึ้นไปอีก

ตอนนั้น

เฮ้ย...ทิ้งดีไหมอ่ะ อะไรก็ไม่รู้ มีแต่เรื่อง การบ้านก็ยังไม่ได้ทำ

...เจอปัญหาคนเดียวมันรู้สึกแย่โคตรๆเลย...

แต่ก็ปั่นต่ออ่ะ แล้วก็อบ ราดช็อกโกแลต

มันก็ออกมาโอแหละ สุุดท้ายมันก็ดูดีแบบที่ตั้งใจไว้

เหลือล้างอุปกรณ์ อะไรก็ไม่รู้เยอะแยะเลย งุงิๆ

เค้าเพิ่งเคลียร์เสร็จตอนตี 1 (เริ่มทำกันตั้งแต่ 3 โมงกว่าๆนะเฟ้ย)

แล้วก็มานั่งทำ Bart กับ งานช่างต่อ เพิ่งได้นอนตอนตี 1 กว่าๆ มั๊ง (ประมาณเอานะ)

ง่วงนอนมากถึงมากที่สุด

กลัวว่าถ้าวางเค้กไว้ข้างล่างแล้วมันจะไม่ปลอดภัยก็เลยเอามาไว้ข้างบน

ตอนเช้าจะถือลงไปข้างล่าง

...ไอ้นิทำหัวใจคว่ำ หน้าเละเลย...

ก็เลยแกะหน้าช็อกโกแลตออก แล้วไปต้มน้ำเชื่อมเอามาทาแล้วเอาช็อกชิพวาง

เค้าตั้งใจเรียงมากมาย...

ก็นานๆทีเค้าจะทำอะไรแบบนี้บ้างนี่ ปกติเค้าเรียบร้อยที่ไหนล่ะ ทำอะไรแบบนี้ได้ไม่นานหรอก

แล้วก็ต้องถือมาโรงเรียน

ดีนะที่นั่งรถมา แต่เค้าว่าถ้าเดินมามันจะถือง่ายกว่าั่งรถอีก

สองมือก็จานเค้กทั้งคู่อ่ะ กลัวหล่นก็กลัว

...ถึงได้ไปสายไง...

ตอนเช้าก็โดนว่าเรื่่องเค้ก

จะทำไปทำไม?...มันสำคัญมากรึไง?...รู้จักเวล่ำเวลามั่งนะ ไม่ใช่จะทำอะไรเอาแต่ใจ?

แค่นั้นแหละที่เค้าเดินร้องไห้ตอนเช้าอ่ะ

(ตามจริง โคตรอายเลย...ถือเค้กเข้ามามีแต่คนมอง แล้วเดินร้องไห้อีก...แต่ตอนนั้นมันไม่ไหวแล้วจริงๆอ่ะ)

แล้วพอตอนกลางวัน อะไรก็ไม่รู้

เค้าตั้งใจทำให้เพื่อนกิน ตั้งใจทำมาเลี้ยงวันเกิด

แล้วไงอ่ะ...

จะกินกันก็ไม่ว่าหรอก...ไม่ได้หวง ไม่ได้งก

แต่จริงๆนะ ทำไมต้องทำงั้นด้วยอ่ะ

ทำไมไปหยิบกินเล่นงั้นอ่ะ

ไงดีล่ะ เดี๋ยวเล่าให้ฟัง

ตอนแรกอันหัวใจอ่ะมันมีช็อกชิพอยู่เต็มเลยใช่ไหม?

แล้วพอเค้ากินข้าวเสร็จ ขึ้นมาอ่้ะ

มาดู ช็อกชิพมันหายไปหน่อยนึง ดูก็รู้ว่ามีคนมาหยิบไปกินอ่ะ

ไม่พอ เอานิ้วมาจิ้มช็อกโกแลตบนเค้กวงกลมไปอีกอ่ะ แล้วมันก็เป็นรอยนิ้ว

ทำไมไม่คิดถึงคนที่เขากินทีหลังมั่งอ่ะ ทำแบบนั้นอ่ะ

เอ่ยชื่อได้ไหม

พวกน้อง ม.1 นั่นแหละ (คนดีๆก็พอมีอยู่)

มันเห็นจะๆตาอ่ะ ว่าจะมาหยิบอีกแล้วอ่ะ

แล้วพอตัดเค้ก...ทำไมอ่ะ อยู่เฉยๆกันเป็นบ้างไหมอ่ะ

แค่นั้นมันเสียความรู้สึกมากแล้วนะ

แล้วดูทำดิ จะกินกันอย่างเดียวเหรอ สุดยอดเลย

ไม่รู้ดิ อยากถามว่าเกี่ยวอะไรด้วยอ่ะ? จะเข้ามาจะกินไม่ว่าหรอก ทำไมต้องทำให้มันวุ่นวาย ทำให้มันยุ่งด้วยล่ะ

แล้วพอขึ้นมาเค้กหัวใจ ก็มีคนนั่งหยิบช็อกชิพกินเล่น

...แล้วคนที่เขากินเค้กที่เหลือล่ะ? เขาจะกินกับอะไร ใส่ช็อกชิพมาให้กินกับเค้ก มันจะได้เข้ากัน...

ให้คนที่เหลือกินแต่เค้กเปล่าๆ แล้วตัวเองเอาช็อกชิพไปกินงั้นเหรอ

แล้วพอเค้าว่า ก็โยนความผิดใส่คนนู้นคนนี้

...แย่ที่สุด...

ใช่ดิ...ไม่ได้เป็นคนมาทำนี่ (ถ้านัทอ่าน เค้าไม่ได้หมายถึงนัทนะ)

จะรู้อะไรล่ะ...

ของที่ตั้งใจทำอ่ะ...ตั้งใจทำมาเพื่อคนอื่นหน่ะ

...แล้วดูทำกันดิ...

เค้าทะเลาะกับพ่อเมื่อเช้าก็เพราะไอ้เรื่องบ้าๆพวกนี้อ่ะ

เค้าต้องโดนว่าเพราะว่าไปสาย...เพระามานั่งต้มน้ำเชื่อม แล้วก็เรียงไอ้ช็อกชิพพวกนั้นนั่นแหละ

...เจอแบบนี้มัน...พูดไม่ออกอ่ะ...

เค้าไม่ได้เสียใจเพราะเรื่องเค้ก

แต่เค้าเสียใจที่การกระทำของคนบางคน...

แต่อีกดิ ไม่รู้ย่อมไม่ผิดใช่ไหม

เค้าไม่อยากตั้งใจทำอะไรเพื่อ....แล้วนะ

เพราะทุกครั้งที่ทำ...ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ทุกทีเลยล่ะ

ไม่รู้ดิ

มีความสุขใช่ไหมล่ะ...

แหงดิ ดูก็รู้ยิ้มอย่างนั้นหน่ะ

แค่นั้นแหละที่ทำมาทั้งหมดเนี่ย

ให้ตายดิ...ทำไมเค้าต้องมาเจอเรื่องอะไรอย่างนี้ด้วยน้า

คนมีโอกาสทำไม...เขาเลือกที่จะปล่อยมันไปล่ะ เค้าก็ยังไม่เข้าใจเรื่องนี้อยู่ดี

เค้าต้องเชื่ออีกไหม...ต้องให้เค้าเชื่ออีกไหม?

ที่เป็นอยู่...ที่ทำอยู่....อยากรู้ไหมล่ะ

เค้าทำเพื่อย้ำตัวเองอยู่

...เค้ามันแย่ที่สุดเลย...

ทั้งๆที่รู้ว่าโกหก...รู้ไหมว่าหวังว่าลึกๆ เขาจะทำอย่างที่พูดไว้จริงๆซักทีหน่ะ

...เค้าเชื่อทุกที...

...แต่เขาก็ไม่เคยทำได้อย่างที่พูดไว้ซักที...

...

...อย่าบอกว่าจะทำ...

...เพราะถ้าไม่ทำ...ก็ปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว...

...อย่าบอกอย่างนั้น...

ช่างมันเหอะ คิดไปก็หนักสมอง เค้าบ่นไปงั้นแหละ ไม่ได้อะไรมากหรอก

เค้าเพิ่งรู้ว่าเพิ่ง Last Christmas ที่ Hillary ร้องอ่ะ แล้วเค้าพยายามหาโหลดแทบตาย

เค้ามีอยู่ในเครื่องเป็นปีแล้ว

แต่เป็น Ver. BoA อ่ะ (เพิ่งรู้ว่าโบอาร้องเพลงนี้ด้วย // มีในเครื่องแต่ไม่เคยฟัง เพลงเยอะจัด)

ไรอีกฟ่ะ?

วันนี้มีคนโทรมาตอนเรียน Sup'k อยู่

ลืมตั้ง Silent  มันก็เลยดังทั่วห้อง แล้วทุกคนก็หันมามอง โอ๊ย...ไม่น้า

สุขสันต์วันเกิดน้าพีท โฮะๆ ขอให้รักกันนานๆ

คอมเมเปิ้ลเจ้งอ๊า เฮ้อ เดี๋ยวเอามาให้ป่ะป๊าเค้าซ่อมนั่นแหละ โฮะๆ

แจจุงเป็นอะไรก็ไม่รู้...เค้าได้คลิปมาคลิปนึง

(ไปถ่่ายกันมาได้เน๊อะ)

แจร้องไห้...ไม่ใช่ร้องไห้ตอนงานประกาศรางวัลไรงี้ด้วยนะ

ร้องแบบคนมีเรื่องทุกข์ใจอ่ะ

งุงิๆ...ความจริงมันก็นานแล้วล่ะมั๊ง ตั้งแต่ประมาณตุลาฯปีที่แล้วมั๊ง (เพราะแจยังผมทองอยู่เลย)

ข้อสันนิษฐานที่

1. แจร้องไห้เพระายุนโดนวางยา ช่วงนั้นนั่นแหละ แล้วแจจะไปหายุนที่ ร.พ.
(คนคิดข้อสันนิษฐานต้องเป็นเด็กยุนแจแน่เลย // เค้าก็แอบอยากให้เป็นเรื่องนี้นะ)

2. เรื่องที่ความจริงแล้ว แจ คือ ฮันแจจุง พ่อตัวจริงของแจออกมาเรียกร้องขอแจกลับไปเป็นลูกตามเดิม
(เค้าว่าน่าจะเป็นเรื่องนี้มากกว่าเรื่องที่ 1 เพราะเรื่องที่ 1 มันดูเกินจริงอ่ะ)

3. เพราะแจเมา แล้วไปทะเลาะกับใครมาไม่รู้ (อันนี้ไม่น่าใช่อ่ะ เมาบ้าอะไรทำหน้าตาแบบนั้น ร้องไห้อีก)

แต่ช่างมันเหอะ เรื่องมันผ่านมาแล้วๆๆ

อ่อ ในที่สุด Explorers of human body ก็มาให้ดูแล้ว 800 เมก โฮะๆ

พรุ่งนี้คงเสร็จ

เค้าอยากดูจะตาย (เนื่องด้วยชื่อรายการ 55+ สำรวจร่างกายมนุษย์?)

แล้วดงบังกับเอสเจไปออกด้วยกัน ดีมากมาย โฮะๆ (ตอนถ่ายทำสตูฯแตกไหมเนี่ย)

แล้วก็นั่งไล่เก็บ Live เก่าๆ โอ๊ย แค่ 67 เมกอ่ะ

3 ชม. (เพราะเป็นโฮสเมืองนอกอ่ะ)

ทำไมพักนี้เค้าชอบคิดเล็กคิดน้อยฟ่ะ?

วันนี้กล้องอ่ะ ถ่ายกันแล้วก็ไม่ยอมเลื่อนฝามาปิดกล้อง

...กว่าจะเก็บเงินซื้อได้มันลำบากนะ...

รักษากันหน่อยเซ่

จะอัพไรอีกฟ่ะ?

UFO ฯ เป็นอย่างที่เค้าคิดไว้เลย (เค้าว่าแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้)

ไม่มีไรอัพแล้ว

ง่วงนอนๆๆๆ

การบ้าน ขี้เกียจทำเฟ้ย

รู้สึกตัวเองวุ่นวายยังไงไม่รู้

ทำไมเค้าถึงต้องทำอะไรอย่างนั้นด้วยน้า (คนอื่นไม่เห็นเป็นงี้เลย)

...นี่เค้ากำลังทำอะไรอยู่เนี่ย...

คิดอยู่ทุกทีว่าจะไม่ทำแบบนั้น เพราะมันดูง๊องแง๊ง น่ารำคาญ เสแทร้งซะไม่มี

...แต่ก็เผลอทำไปได้ทุกทีอ่ะดิ...

นั่งจิ้มรูปต่อดีกว่า

...รู้สึกไม่มั่นใจยังไม่รู้...

นั่งคิดอยู่ว่าจะทำให้มันออกมาดีได้ยังไง

...เค้าตั้งใจมากนะ...

รู้ว่าไม่ได้ตั้งใจพูดหรอก แต่...เสียใจอ่ะ

...ขอโทษที่ทำแบบที่เธออยากกินไม่ได้นะ...

...ให้น้านาถทำมาก็ได้ เค้าทำมันก็คงไม่น่ากินเท่าไหร่หรอก...

ไม่รู้ดิ ไม่ได้ตั้งใจพูดให้เค้าคิดงี้มั๊ง ใช่ไหม? แต่รู้สึกแย่อ่ะ

...ช่างมันเหอะ...

...อย่ามองอย่่างนั้นเซ่...

ถ้าเค้าไม่มีประโยชน์คงไม่มีใครคบเค้าใช่ไหมเนี่ย (สงสัยงั้นมั๊ง ไอ้นิชั่วร้ายจะตาย)

...อย่าพูดงั้นสิ...

จะบ้าตาย ทำไมต้องพูดอะไรเยอะแยะด้วยเล่า (คิดนะเนี่ย)

...รู้สึกแย่...

(รู้สึกเค้ายังไม่เคยรู้สึกดีเลยนะเนี่ย)

การบ้านก็เหลือนิดหน่อย แต่ ขี้เกียจทำอ่ะ

เค้าสงสัยอยู่เหมือนกันว่า

ทำไมเวลาคนอื่นไม่ทำการบ้าน อาจารย์มักจะไม่ตรวจ หรือถ้าตรวจก็หยวนๆให้ทุกทีเลย
แต่...ทำไมพอเค้าไม่ทำบ้าง อาจารย์มักจะตรวจแล้วก็ไม่ผ่อนผันให้ด้วย

...อย่างนี้ทุกทีเลยอ่ะ...

...เค้าก็อยากแหกกฏเหมือนกันนะเฟ้ย...

เขาบอกว่าจะตรวจผม แต่...เค้าคิดว่าเค้าคงจะไม่ตัด (เปลืองอ่ะ)

คนญี่ปุ่นเขาเรียก BTS แบบบ้านเราว่า Purple line เหรอ? (เค้าเห็นในบอร์ดเขียนไว้อ่ะ)

ใครๆอ่าน Give & Take ก็ไม่ร้องไห้ แล้วทำไมเค้าถึงร้องไห้อยู๋คนเดียวหว่า? (Queer ด้วย // พี่เขาแต่งภาค 2 ต่อและ)

ขี้เกียจเล่น Hi5 อ่ะ

...เสียเวลามากมายสำหรับเค้า (แต่คนเรามันก็ไม่เหมือนกันนี่เน๊อะ)

ว่างจริงๆนะถึงจะเข้าอ่ะ

USB เปิ้ลทำคอมเน่าๆ นิดหน่อย แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรและ (ถ้าเป็นไรจะอัพสเปสได้เหรอ)

ขอโทษที่ตอกย้ำความผิดนะ (เค้าไม่ได้พูดให้มันจริงๆจังอ่ะ เค้าพูดเล่นๆเฉยๆ)

เค้าก็ไม่ชอบให้ใครมาทำอย่างนั้นกับเค้าเหมือนกัน

...ไอ้ตอกย้ำความผิดพลาดเนี่ย...

คะแนนจีนได้ 4.5 โฮะๆ ใช้ได้แฮะ

แล้วทำไมเค้าถึงได้คณิตแค่ 98% เองอ่ะ (แล้ว 100% โผล่มาจากไหน งุงิๆ ได้ไงเนี่ย)

...สู้ต่อไป...

~ Let's get together

อีกไม่นานเราก็จะจากกันแล้ว (ซึ้งนิดนึง)

ยังไม่ได้ทำ Friendship เลยแฮะ

เค้ากลับชอบแบบเรียบๆมากกว่าอีก แต่นั่นแหละ คนเราก็ไม่เหมือนกันซักหน่อย

อยากอ่านฟิคแล้วอ่ะ

...เรื่องมากจริงๆนะเธอ...

รู้สึกตัวเองทำหน้าที่เพื่อได้แย่แฮะ

...เศร้าใจ...